دبير سابق سازمان نظام مهندسي كشور، هم‌اكنون عضو هيات مديره همين سازمان است و در كنار اين عضويت، سمت دبير گروه تخصصي معماري سازمان نظام مهندسي، نمايندگي شوراي نظامي در شوراي امن شهرداري تهران، نمايندگي سازمان نظام مهندسي در امور مهندسين ناظر شهرداري تهران و عضويت در هيات تحريريه نشريه پيام نظام مهندسي را هم به عهده دارد.
به اينها بايد نقاشي مينياتور و برگزاري 3 نمايشگاه مينياتور را هم اضافه كنيد تا فهرست افتخارات اين معمار زن كامل شود.

در ارتباط با زنانگي و مردانگي معماري مي‌گويد: «در اين حرفه از نظر قانون سازمان نظام مهندسي، تفاوتي وجود ندارد. اما وارد اجتماع كه مي‌شويم، مي‌بينيم كه تفاوت نسبتا بارزي وجود دارد؛ يعني عامه مردم از معمارزن، انتظارات متفاوتي دارند چون فكر مي‌كنند آنها كمتر مسئوليت‌پذيرند. با وجودي كه تجربه ثابت كرده كه زنان معمار دقيق‌تر، حساس‌تر و مسئوليت‌پذيرترند».

از خاطرات شروع كارش مي‌گويد: «اولين كار نظارتي كه به عهده گرفتم، خيلي توي ذوقم خورد. هيچ‌كس به حرف من گوش نمي‌داد چون زن بودم. مثلا كارگر و بنا مرا حاج‌خانم يا آبجي صدا مي‌كردند اما به هيچ‌وجه حاضر نبودند بگويند مهندس. اگر هم مهندس مي‌گفتند، مرا آقاي مهندس رادمهر صدا مي‌كردند. با اين حال، من تحمل كردم و پذيرفتم كه بايد از اين مشكلات گذشت. كم‌كم جامعه هم بيشتر با اين مسئله كنار آمد. اما به هر حال ما با قشري سر و كار داريم كه برايشان سخت است بپذيرند زن ناظر بر كارهايشان باشد». الهه رادمهر در رابطه با تفاوت معماري زنانه و مردانه مي‌گويد: «در طراحي فضاها به نظر مي‌رسد كه زنان نيازسنجي بهتري دارند. مثلا نسبت به نيازهاي يك محيط مسكوني آگاهي بيشتري دارند و به همين دليل چون بر حسب تجربه زندگي مي‌دانند زنان در خانه چه فضاهايي احتياج دارند، طراحي ظريف‌تر و مناسب‌تري دارند. يكي از ويژگي‌هاي معماري، روح هنري آن است. معماري فقط فن و ابزار نيست. بنابراين عجيب نيست اگر معماري زنان هنرمندانه‌تر از مردان باشد و ظرافت‌هاي زنانه خودشان را در كار نشان دهند. اما اين به معني اين نيست كه در كار آقايان، ظرافت هنري وجود ندارد».