|
دكتر مصطفي بهزادفر، استاد دانشگاه علم و صنعت، نما را از جهت رنگ، ميزان شفافيت و هماهنگي با طراحي شهري قابل اهميت ميداند و ميگويد: « در حالي كه كاربرد شيشه بهطور محدود در ساختمان اشكالي ندارد، اما اينكه در90درصد يك ساختمان از شيشه استفاده شده باشد، با معماري شهري ايران و تهران سازگاري ندارد.»
او دلايل اقليمي را يكي از موارد اصلي در اين مورد ميداند و ادامه ميدهد: «هواي گرم و خشك ايران و تهران و ميزان بالاي تابش نور كه مانند كشورهاي اروپايي محدود نيست، يكي از چند دليلي است كه استفاده از نماهاي شيشهاي به ميزان زياد را زير سؤال ميبرد.»
دكتر بهزادفر با بيان اينكه انعكاس نور دروني و بيروني براي مناطقي با اين نوع آب و هوا و تابش نور فاقد مطلوبيت است، افزود:«استفاده از معماري سنتي نيز در سالهاي اخير رو به فراموشي گذاشته است و استفاده از فضاهايي كه بتواند نماي مبتني بر مصالح بومي مانند آجر و سنگ را در ساختمانهاي تازهساز نشان دهد، كمتر ديده ميشود، در حالي كه با تكيه بر عامل زيباييشناسي نيز ميتوان گفت اين نوع نماها براي تهران مطلوبيت ندارد.»
استاد دانشگاه علم و صنعت ادامه داد: «براساس عامل زيباييشناسي در بنا بايد گفت بنايي كه يكنواختي آزاردهنده نداشته باشد و تنوع و يكپارچگي در آن رخ بنمايد، از مطلوبيت بيشتري برخوردار است؛ در حالي كه بناهاي تمام شيشه علاوه بر اينكه تناسب بصري ندارد، خشك و بيروح بهنظر ميرسد كه حتي با انعكاس نور از طريق شيشه عابران را آزار ميدهد.» دكتر بهزادفر در نظر گرفتن موضوع زلزله را در استفاده از شيشه در بناهاي ايران و تهران ضروري دانست و افزود:«تهران يك شهر زلزلهخيز با درصد بالا است.
اين امر بديهي، قطعي و اثبات شده است كه نميتوان از آن چشمپوشي كرد، بنابراين استفاده بيش از اندازه از شيشه در ساختمان خطر ريزش در زمان وقوع اينگونه حوادث را بالا برده و اصولا منطقي نيست.» او با تأكيد بر اينكه حتي ممكن است انفجاري از داخل باعث پرتاب خرده شيشهها در زمان بروز حادثه شود، توصيه كرد كه بهتر است در ايجاد نماهاي شيشهاي براي ساختمانها تعديل شود.
در كنار اين موضوع بسياري از محققان و كارشناسان مبحث انرژي معتقدند درصورتي كه روشهاي منطقي مصرف انرژي در كشور اجرا شود تا سال 1393 افزون بر 16 درصد و تا سال 1403 حدود 27 درصد كاهش مصرف انرژي را شاهد خواهيم بود كه اين رقم معادل 3 هزار و 186 ميليون بشكه نفت خام محاسبه ميشود.
|
